Er staat een schaaltje op tafel. Dribbel dribbel schuifelen Maud’s kleine voetjes door de kamer, haar zeexebn van rondslingerend speelgoed vormen een kleurig kielzog. Er zitten stukjes mandarijn in het schaaltje. Net neergezet. Hmmm!

Maar het kunstje van eten is aan Maud voorbij. Het is inmiddels tijd om iets artistiekers te doen met dat schone oranje-doorzichtige fruit. En daarom loopt ze de eerstvolgende minuten diep nadenkend met in beide handen een stukje mandarijn door de kamer. Ze legt ze decoratief neer op de tafel, op de bank, op de grond… Heel creabea.

Nog een paar minuutjes later loopt ze weer door de kamer, maar niet meer nadenkend. stukje voor stukje verdwijnt de nieuwe kameraccesoire in Mauds mond, want crea of niet, zo’n mandarijntje is te lekker om alleen maar naar te kijken!